تالار پرینتر سه بعدی خدمات پرینتر سه بعدی
شاید این مطالب برایتان مفید باشد
مقایسه پرینترهای DLP با SLS
در سطوح صنعتی و حرفهای پرینت سه بعدی، دو تکنولوژی DLP (پردازش دیجیتال نور) و SLS (سینترینگ انتخابی با لیزر) از قدرتمندترین گزینهها هستند. با وجود اینکه هر دو روش از دستهبندیهای متفاوتی (یکی رزینی و دیگری پودری) هستند، اما به دلیل دقت و سرعت بالا، اغلب در پروژههای حساس با هم مقایسه میشوند. در این مقاله به بررسی تفاوتهای ساختاری و کاربردی این دو فناوری میپردازیم.
۱. نحوه کارکرد و تکنولوژی پایه
-
DLP (Digital Light Processing): این روش زیرمجموعه تکنولوژیهای رزینی است. در اینجا از یک پروژکتور دیجیتال برای تابش نور به کل لایه به صورت یکجا استفاده میشود. نور باعث جامد شدن رزین مایع (فتوپلیمر) در مخزن میشود.
-
SLS (Selective Laser Sintering): این روش از پودر پلیمر (معمولاً نایلون) استفاده میکند. یک لیزر قدرتمند لایههای پودر را بر اساس فایل دیجیتال به هم جوش میدهد (سینتر میکند) تا قطعه نهایی ساخته شود.
۲. نیاز به ساختار حمایتی (Support)
این یکی از بزرگترین تفاوتهای کاربردی بین این دو روش است:
-
SLS (بدون نیاز به ساپورت): در این روش، پودر ذوب نشدهای که اطراف قطعه را گرفته است، خود به عنوان تکیهگاه عمل میکند. این ویژگی اجازه میدهد تا قطعاتی با هندسههای فوقالعاده پیچیده و قطعات متحرکِ داخلهم را بدون نیاز به ساپورت چاپ کنید.
-
DLP (نیازمند ساپورت): مانند سایر روشهای رزینی، بخشهای معلق قطعه در DLP نیاز به ستونهای حمایتی دارند که پس از چاپ باید با دقت جدا شوند و ممکن است جای آنها روی سطح باقی بماند.
۳. دقت و کیفیت سطح
-
DLP (برنده ظرافت): از آنجایی که DLP از رزین مایع و پیکسلهای نوری استفاده میکند، سطح قطعات به دست آمده بسیار صیقلی و جزئیات آن خیرهکننده است. این روش برای قطعاتی که نیاز به ظاهر بینقص دارند (مثل تجهیزات پزشکی ظریف) ایدهآل است.
-
SLS: سطح قطعات SLS کمی زبر و متخلخل (شبیه به سنگ سنباده نرم) است. اگرچه دقت ابعادی بسیار بالایی دارد، اما برای رسیدن به سطح صیقلی نیاز به عملیات پسپردازش دارد.
۴. استحکام و متریال
-
SLS (برنده استحکام): قطعات SLS که معمولاً از جنس Nylon 11 یا Nylon 12 هستند، از نظر مکانیکی بسیار قوی، منعطف و بادواماند. این قطعات در برابر حرارت و مواد شیمیایی مقاوم بوده و به عنوان قطعات نهایی در خودروها و پهپادها استفاده میشوند.
-
DLP: رزینهای DLP معمولاً تردتر هستند. هرچند رزینهای مهندسی (Engineering Resin) برای جبران این ضعف ساخته شدهاند، اما همچنان در برابر ضربه و فشار مداوم، عملکرد ضعیفتری نسبت به نایلونِ SLS دارند.
۵. مقایسه در یک نگاه
| فاکتور مقایسه | تکنولوژی DLP | تکنولوژی SLS |
| ماده اولیه | رزین مایع (Photopolymer) | پودر پلیمر (Nylon) |
| نیاز به ساپورت | بله | خیر (تولید آزادانه هندسه) |
| دقت ابعادی | بسیار بالا (میکرونی) | بالا (صنعتی) |
| استحکام مکانیکی | متوسط تا ضعیف | بسیار بالا و بادوام |
| کاربرد اصلی | جواهرسازی، دندانپزشکی، مدلهای ظریف | قطعات صنعتی نهایی، تستهای عملکردی |
نتیجهگیری: کدام را انتخاب کنیم؟
-
اگر اولویت شما ظرافت بینظیر، سطح صیقلی و سرعت چاپ بالا برای قطعات کوچک است، DLP بهترین انتخاب است.
-
اگر اولویت شما تولید قطعات صنعتی مستحکم با هندسههای پیچیده و بدون محدودیت طراحی است، SLS گزینه برتر خواهد بود.
کاهش ضایعات در استفاده از پرینترهای سه بعدی
دقت و کیفیت در پرینترهای سه بعدی: عوامل مؤثر و روشهای بهبود
سرعت چاپ در پرینترهای سه بعدی: فاکتور حیاتی در دنیای ساخت افزایشی
